Ocieplenie poddasza celulozą Ekovilla 25 cm – Mazury

Prace zaczęliśmy od warstwy, która decyduje o trwałości całego dachu. Bezpośrednio na krokwie, od strony poddasza, rozłożyliśmy aktywną paroizolację Corotop Variant – dwuwarstwową membranę z włókniny polipropylenowej i filmu poliamidowego. Jej opór dyfuzyjny nie jest stały: zmienia się w zakresie Sd od 0,07 do 50 m w reakcji na wilgotność powietrza w przegrodzie. W praktyce oznacza to pracę sezonową. Zimą, gdy wilgotność przy paroizolacji spada do około 40 procent, membrana zamyka się i nie wpuszcza pary wodnej w izolację. Latem, gdy wilgotność rośnie, otwiera się i pozwala konstrukcji wysychać do wnętrza budynku. Z naszych obserwacji na budowie przejście między tymi stanami zaczyna się w okolicach 15–20 stopni. To nie jest zwykła folia, tylko element systemu szczelności powietrznej.

Sama membrana to dopiero połowa sukcesu – o wyniku decyduje szczelność łączeń. Membranę zamocowaliśmy zszywkami do krokwi, a każdą zszywkę zakleiliśmy taśmą Corotop Band 50 mm. Arkusze łączyliśmy na zakład: najpierw klej do membran w sprayu, zgodnie ze specyfikacją producenta, potem dodatkowo taśma na całej długości styku. Na ściany szczytowe wyprowadziliśmy zakład około 30 cm na całej długości połaci. Efekt jest taki, że izolacja została całkowicie odseparowana od niekontrolowanego napływu powietrza i wilgoci – zamknięta w szczelnej kieszeni. Na krokwiach zamocowaliśmy kontrłaty w rozstawie 36 cm, które stabilizują membranę i przenoszą parcie wdmuchiwanego materiału. Bez nich membrana wybrzuszyłaby się pod ciśnieniem celulozy.

W membranie wykonaliśmy otwory technologiczne, rozmieszczone tak, by materiał trafił równomiernie w każdą przestrzeń międzykrokwiową. Celulozę Ekovilla wdmuchnęliśmy pod ciśnieniem do gęstości 60–65 kg/m³, tworząc jednolitą warstwę o grubości 25 cm. To gęstość z górnego zakresu przewidzianego w Europejskiej Ocenie Technicznej ETA-09/0081 dla dachów skośnych, gdzie dopuszczalny przedział wynosi 38–65 kg/m³. Ma to konkretne znaczenie: producent deklaruje klasę osiadania SC 0, czyli brak osiadania w przegrodach zamkniętych, już od 37,8 kg/m³. Pracując przy 60–65 kg/m³ jesteśmy znacznie powyżej tego progu, więc warstwa nie osiądzie i nie zostawi pustki pod kalenicą. Sama izolacja daje opór cieplny R około 6,5 m²·K/W. Otwory technologiczne zakleiliśmy taśmą systemową.

Inwestorzy wybrali ocieplenie poddasza celulozą przede wszystkim z powodu kun. Zwierzęta zniszczyły izolację w ich starym budynku i u sąsiadów. Działają tu trzy rzeczy naraz. Po pierwsze fizyka materiału: wdmuchnięta celuloza nie utrzymuje wydrążonego tunelu ani komory na gniazdo – osypuje się i zasklepia, zamiast tworzyć stabilny korytarz. Po drugie nie da się jej ubić i wymościć tak jak maty z wełny skalnej czy szklanej, które zwierzę rozrywa i układa pod siebie. Po trzecie sole boru, którymi celuloza jest impregnowana: drażnią śluzówki, mają nieprzyjemny zapach i smak, nie wypłukują się i nie ulatniają, więc działają przez cały okres użytkowania. Uczciwie: żadna izolacja nie zastąpi zabezpieczeń mechanicznych. Jeśli kuna ma fizyczny dostęp przez okap czy gąsior, trzeba go zamknąć.

Drugim powodem była wilgoć. Konstrukcja była świeża, a budynek stoi w dzikim terenie nad wodą. Celuloza ma współczynnik oporu dyfuzyjnego μ = 1,3, czyli przepuszcza parę niemal jak powietrze i buforuje wilgoć. Można ją układać na drewnie, które jeszcze oddaje wilgoć – pod warunkiem paroprzepuszczalnego pokrycia wstępnego, a tutaj na pełnym deskowaniu leży membrana dachowa Corotop, bez papy. Piany PUR i PIR tej tolerancji nie mają: nałożone od wewnątrz na niewyschniętą więźbę zamykają w niej wilgoć. Zostaje kwestia ognia. Według danych NFPA od 50 do 80 procent ofiar śmiertelnych pożarów ginie nie od poparzeń, lecz od dymu i gazów – przy spalaniu poliuretanu powstaje między innymi cyjanowodór. Celuloza Ekovilla ma klasę reakcji na ogień B-s2,d0 przy grubości od 100 mm; pod działaniem ognia raczej się zwęgla i tli, niż płonie płomieniem.

Ocieplenie poddasza celulozą zakończyliśmy przegrodą gotową pod zabudowę i wykończenie na cele mieszkalne. Mamy ciągłą warstwę 25 cm bez przerw na styku z murłatą i ścianami szczytowymi. Celuloza Ekovilla ma deklarowaną przewodność cieplną λD = 0,038 W/(m·K), najwyższą klasę 0 odporności na rozwój pleśni oraz współczynnik pochłaniania dźwięku αw = 1,00. Dla sypialni pod skosami ten ostatni parametr bywa równie ważny jak ciepło – wyciszenie deszczu na dachu i kroków po połaci robi realną różnicę. Przy tej grubości i prawidłowo zaprojektowanym układzie warstw przegroda spełnia wymaganie WT 2021 dla dachu, czyli U nie większe niż 0,15 W/(m²·K).